ZIN en PGB

                                                                                Verrijk je leven

De algemene wet bijzondere ziektekosten (de AWBZ) kent twee systemen waarmee ingezette zorg/begeleiding betaald kan worden: 

de ZIN (Zorg In Natura) 

en het PGB (Persoons Gebonden Budget).

ZIN
Voor de cliënt brengt ZIN de minste rompslomp met zich mee. Alles wordt afgehandeld door de zorgaanbieder (bijvoorbeeld www.simetri.nl, www.NAHzorg.nl ). Degenen die de zorg/begeleiding uitvoeren sturen een factuur naar de zorgaanbieder of ze zijn er in loondienst.
De cliënt betaalt alleen maandelijks een eigen bijdrage aan het Centraal Administratie Kantoor (het CAK). Deze bijdrage is gerelateerd aan het inkomen.

PGB
Het PGB is een ander verhaal. De cliënt krijgt geld, rechtstreeks op zijn/haar rekening.
Van dit geld betaalt hij of zij zelf de begeleiding en de kosten die berekend worden door de zorgaanbieder.
Aan het eind van het jaar legt de cliënt verantwoording af middels een verantwoordingsformulier van de uitgaven.
Ook bij het PGB wordt een maandelijkse bijdrage in rekening gebracht. Deze bijdrage wordt  meteen van het PGB afgehaald, het is een netto-bedrag dat op de rekening van de cliënt gestort wordt.


Op de site www.rijksoverheid.nl kan je alles lezen over het ZIN en het PGB, maar ook over hoe en in welke situatie je er voor in aanmerking komt. Schroom niet, het lijkt wel alsof er alleen maar bezuinigd wordt op de zorg, maar er is toch nog steeds heel veel mogelijk.

'Verrijk je leven,' is de titel van de afbeelding die ik bij deze blog heb gekozen. Dit is niet toevallig. Als je op het juiste moment die hulp krijgt die je nodig hebt dan is het een verrijking van je leven. 

Ramadan

                                            Foto: Erik Harperink

Morgen, dinsdag 9 juli, begint de Ramadan. Ramadan is de negende maand van het maanjaar. Tijdens deze maand vasten moslims van vroeg in de ochtend tot zonsondergang.

Sawm (vasten)

Van de ochtendschemering tot zonsondergang, gedurende de hele negende maand(Ramadan) van het maanjaar, is het voor alle volwassen mannelijke en vrouwelijke moslims verplicht om te vasten. 

In deze maand onthoud je jezelf van het eten, drinken en seks... je vermijdt onzinnig taalgebruik en slechte daden... 

en je wijdt jezelf aan gebed, recitatie ( het bijna melodieuze voordragen van de Koran) en goede daden. 

Ramadan is de maand van speciale zegeningen en vergiffenis van Allah. In deze maand werd de heilige Koran gezonden naar de aarde en daarna geleidelijk geopenbaard via de profeet.. 

Volgens de overleveringen werden de andere boeken en geschriften aan Abraham, Mozes, David en Jezus  eveneens in deze heilige maand geopenbaard.

In de Koran zijn bepaalde uitzonderingen gemaakt: 

zieken, mensen die medicijnen gebruiken, reizigers, vrouwen die menstrueren, zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven hoeven niet te vasten.

Er wordt gezegd dat vasten goed is voor je gezondheid. Het is een training voor je spirituele opleving, het verstevigt de band tussen alle mensen en het is een totale fysieke en mentale onderwerping aan de wil van Allah voor Zijn genoegen en bescherming.

Aan het einde van de vastenmaand vieren moslims over de gehele wereld 'Ied' (suikerfeest) met gebeden en feestelijkheden.

Onderhandelen

Pubers, ze blijven me verbazen. En heel veel ouders verbazen zich met mij. Vaak hoor ik: 'Dat deed hij vroeger nooit! Echt niet, nu maakt hij overal ruzie om! En een grote mond! Ik vind het echt niet leuk meer.' Het lijkt alsof de meest vanzelfsprekende huisregels niet meer tot het kind doordringen. En eigenlijk is dit ook zo. Een kind in de puberteit leeft van  minuut tot minuut. Ze leven in een eigen wereld waarin ze alleen maar bezig zijn een houding te vinden in hun omgeving die voor hun gevoel steeds op hen let en hun optreden beoordeelt. Het is dan vaak teveel gevraagd om rekening te houden met jou en je huisregels.
Pubers willen vaak meer verantwoordelijkheid dan ze in de ogen van hun ouders aan kunnen. Dit kan een bron van conflicten opleveren. Om samen met je kind de puberteit goed door te komen zul je je als ouder moeten realiseren dat je een andere rol moet aannemen: van opvoeder word je meer adviseur. En een sleutelwoord hierbij is onderhandelen. Onderhandelen over regels en grenzen. Daarbij is het handig je te realiseren wat je echt belangrijk vindt. Als je het belangrijk vindt om gezamenlijk aan tafel te eten is dat een huisregel waar ieder gezinslid zich aan moet houden, dit zijn de normen en waarden die je je kinderen wilt meegeven. Hierover ga je dus niet onderhandelen.
Het opruimen van de eigen kamer is belangrijk, maar je kunt onderhandelen over wat dit betekent: een schoon bed, geen rondslingerende kleding en een opgeruimde kast of vind je het voldoende dat hij zijn bed verschoont en zijn kleren in de was doet.
Onderhandelen betekent dat beider inbreng even belangrijk is, dus jij zegt wat je te zeggen hebt maar je kind ook. Gelijkwaardigheid is een belangrijk uitgangspunt. Luister naar wat je kind te zeggen heeft en geef daarna je eigen mening, ga dan net zo lang onderhandelen tot er overeenstemming is bereikt..

De cliënt centraal

In mijn werk ben ik nogal voortvarend. Ik houd van duidelijkheid, afspraken maken, stappenplannen, afwerklijstjes enzo. Zo heb ik samen met een cliënt een stappenplan gemaakt voor drie maanden met een duidelijke aanpak om elke week iets verder te komen. Bij de derde keer merk ik weerstand en bij de vierde week gaat mijn coachee echt met de hakken in het zand. Ik benoem dit en ik vraag hem of hij het wel eens is met het plan van aanpak. Toen we het samen opstelden was het helemaal goed maar er is iets veranderd. Hij geeft aan dat het hem te snel gaat. Hij is het eens met de einddoelen maar het termijn is te kort. Hij vindt dat er minstens een jaar voor uitgetrokken moet worden. Ik merk dat ik er moeite mee heb; naar mijn idee is de termijn van drie maanden al vrij ruim voor wat er moet gebeuren. Maar ik realiseer me ook dat ik mijn eigen resultaatgerichtheid los moet laten. Het moeten de doelen zijn van de cliënt en niet van mij.We zullen opnieuw moeten gaan zitten om het plan van aanpak in kleinere voor hem haalbare en overzichtelijke stappen te zetten. De cliënt centraal!

Frans' zeilweekend

Vanaf 2000 organiseren mijn man Frans en ik ieder jaar een zeilweekend voor mensen met Niet Aangeboren Hersenletsel. Dat doen we dit jaar voor de laatste keer!

Het zeilweekend is van vrijdag 13 september tot en met zondag 15 september. We gaan op vrijdagavond om 20.00 uur aan boord in Makkum en we meren op zondagmiddag 17.00 uur op dezelfde plek weer aan. We varen met de stijlsteven die je hierboven ziet: de Rival van Harry en Sarah Stofbergen. Als de wind het toelaat varen we zaterdag naar Terschelling! En zondag dus weer terug naar Makkum.

Onze groep bestaat uit mensen met NAH. Als je wilt mag je je partner, broer, zus, vriend of vriendin uitnodigen om ook mee te gaan.
Er gaan geen begeleiders mee. Dat betekent niet dat er geen sociale controle is.
Iedereen is verantwoordelijk voor zichzelf en de eigen spullen.
Als je iets kwijt bent helpen we allemaal zoeken. Het kan immers nooit ver weg zijn, we zitten met elkaar in hetzelfde schuitje.
Ook houden we elkaar in de gaten als het om alcoholgebruik gaat.


De vrijdagavond is de kennismakingsavond. Soms blijven we met zijn allen aan boord van het schip, ook kan het zo zijn dat we de plaatselijke kroegen  opzoeken.

Je kunt het weekend actief invullen door mee te helpen aan boord, maar je kan er ook een rustig weekendje van maken.
Als je moe bent kun je gewoon gaan slapen, op elk moment van de dag. En 's avonds en 's nachts natuurlijk. Er zijn vier- en tweepersoons hutten.

Als je mee wilt kun je contact opnemen met  Frans Kramer 0229 - 245298, of een email sturen naar fghkramer@ziggo.nl. Natuurlijk kun je mij ook benaderen.

Het weekend kost € 130 per persoon.
-Wij zorgen voor eten en drinken aan boord, dit zit bij de prijs inbegrepen. Alles wat je aan de wal nuttigt is voor eigen rekening.

Huisstijl

Per 1 mei is de naam van mijn bedrijf 

HMAcoaching

Met trots presenteer ik de nieuwe huisstijl:

Bezuinigen

\\\

Ze heeft een moeilijke jeugd gehad en ten gevolge daarvan heeft ze paniek- en angstaanvallen. Deze aanvallen stagneren haar in haar hele functioneren. Ze heeft een hele batterij aan hulpverleners gehad. Ze heeft alle hulp aanvaard, maar eigenlijk is ze er klaar mee. Dit zegt ze letterlijk. Dan komt er een besluit van het Centrum Indicatiestelling; ze krijgt geen indicatie meer. Voor haar klachten kan ze terecht bij de reguliere hulpverlening en heeft ze geen recht op persoonlijke begeleiding.
'Dan moet ik zeker weer gaan praten bij een psycholoog. En dan moet ik weer alles opnieuw vertellen. Ik heb het echt wel een plek gegeven nu, ik wil niet alles steeds opnieuw herbeleven,' zegt ze.
'En het betekent dus dat jij niet meer mag komen. Dat pik ik niet, heb ik eindelijk iemand die mij een beetje helpt en dan zeggen ze weer dat het niet mag. Nee hoor, ik neem een advocaat en ik stap naar de rechter.'

We schrijven een bezwaarschrift en we hopen nu maar dat de indicatiesteller inziet dat thuiszorg en counseling effectiever kan zijn dan gesprekken met een psycholoog of een psychiater. Daarbij komt nog dat het goedkoper is voor de maatschappij. Bezuinigen moet, dat weten we allemaal. Maar bezuinigen op adequate hulp is de achterdeur uit.