Cactus

'Ik wil geen cactus, te veel prikkels.'

Toffe autisten

Autisme-café in Hoorn:  Elke eerste en derde vrijdag van de maand

In de groeps-app van het autisme-café over een nieuwe deelnemer : '. Ze is geloof ik 19 en studeert. Ze woont niet echt in de buurt. Sterker nog, ze komt helemaal uit Zuid-Holland omdat ik had aangegeven dat alle toffe autisten in Hoorn zaten ...'

Hippie

Oerol 2017

Best verbaasd ben ik als een van mijn coachees me verteld dat ze onderling over mij praten als 'de hippie...'.
Gewoon, hoe je eruit ziet en hoe je bent. Je bent van de vrijheid, van het positieve en het plezier in het leven.
Ik vertel dit thuis. Mijn jongste zoon kijkt me aan met zo'n blik van du-uh, dat is toch ook gewoon zo, kijk maar naar die foto!

H
()

Moeders zijn nu eenmaal zo

het wolkje in de verte

Eens per maand bezoek ik hem. Mijn coachee woont op een zorgboerderij ergens tussen Hoorn en Purmerend. We gaan dan samen op stap. Er is altijd veel te bespreken. Zo ook vandaag. Zodra we in de auto zitten begint hij te vertellen.
Over de ruzie die hij heeft gehad met zijn moeder toen zij hem laatst bezocht:
'Ze heeft altijd commentaar. Ik vind dat niet leuk.'
'Moeders zijn nu eenmaal zo,' zeg ik, 'Moeders 'zeuren'. Ze willen altijd dat het goed gaat met hun kinderen. En ze zijn altijd bezorgd.'
'Doe jij dat ook, zeuren?'
'Ja,' geef ik grif toe, 'Ik ben ook een moeder, ik zeur ook vaak.'
Hij blijft mokken.

'Weet je dat ik doe als ik een probleem heb?' zeg ik dan.
Nieuwsgierig kijkt hij me aan.
'Zie je daar die wolk? Ik zet mijn probleem altijd op een wolk. Probeer het maar.
Zet jouw probleem maar op de wolk.'
Hij tuurt ingespannen naar het wolkje in de verte.
'Zie je je probleem? Nu zit het niet meer in je hoofd, nu zit het op die wolk.
Laat het maar rustig zitten daar.  Die wolk drijft wel verder, en hij neemt je probleem mee.
En weet je, als je nu kijkt naar het probleem daar op die wolk dan is het probleem heel ver weg.
Het gaat niet meer malen in je hoofd en straks weet je hoe je jouw probleem op moet lossen.'

Het is lang stil naast me.
En dan zegt hij:
'Ja, ik weet het. Ik ga een plantje kopen voor mijn moeder. Ik heb er best redelijk spijt van.'

Wie ben je

Wie ben je?

Vanmiddag hebben we in de Contactgroep NAH WF gesproken over 'Wie ben je'. Als inleiding heeft onze voorzitter zich in allerlei verschillende outfits gepresenteerd. Wie ben je nu eigenlijk echt, wie zit daar achter dat masker?

De groep is een contactgroep voor mensen met NAH en hun naasten. We hebben in tweetallen gepraat aan de hand van lijstjes die we invulden van voor en na de breuk in je leven. Tijdens de evaluatie kwamen we op het verschil tussen aanvaarden en accepteren. De meeste leden van onze groep zeiden het NAH aanvaard te hebben en dat ze een manier gevonden hebben om zo goed mogelijk om te gaan met de gevolgen ervan. Dat ze hun eigenschappen als creativiteit, inventiviteit, humor, positiviteit en doorzettingsvermogen daarbij erg nodig hebben en dus ook inzetten. En dat dit eigenlijk geldt voor iedere tegenslag in het leven. We maken immers allemaal dingen mee die niet leuk zijn. Het is de kunst om daarmee om te gaan, en je niet de te focussen op dingen die je niet meer kunt, maar juist te kijken naar alles wat nog wel kan. Niet blijven hangen in het verlies maar verder gaan met wat er wel is. En je te richten op de dingen die je fijn vindt en de mensen waar je het goed mee hebt.

En zoals zo vaak ging ik weer blij naar huis. Wat is het toch een fijne groep, ieder heeft zijn eigen verhaal en ze zijn allemaal in staat om erover te vertellen, te luisteren naar de ander, de ander te bemoedigen en het positieve uit te dragen. Je bent wie je bent, en dat is goed. Doe dus vooral je masker af!

Nieuw: logo autisme-café

Ontwerp: Irina Mol

Zo'n dag

'verwarring'
kunstwerk Moos

Het is zo'n dag... zo'n dag waarop geen enkele actie lijkt te lukken, zo'n dag vol verwarring en onduidelijkheid. Zo'n dag waarop je te maken hebt met instanties die niet thuis geven en dingen die niet afgerond kunnen worden.

Mijn eerste afspraak betreft een bezoek aan het juridisch loket in het wijkcentrum in een van de wijken van Hoorn. Mijn cliënte wil graag juridisch advies. Op de site staat dat het juridisch loket elke woensdag tussen negen en twaalf uur in deze wijk bezocht kan worden. Mevrouw zit er al als ik om kwart voor negen binnenkom. O, het juridisch loket, dan moet u even om het gebouw heen lopen, de tweede blauwe deur rechts. Mevrouw staat op, pakt haar driepoot en begint de tocht om het gebouw heen. De stoep blijkt erg scheef, de drempel bij de blauwe deur erg hoog en als we eenmaal binnen zijn is dit het wijkinformatiepunt en blijkt het juridisch loket niet meer te bestaan. De weg terug gaat met nog meer moeite en ik ben dan ook blij als mevrouw weer veilig en wel in haar scootmobiel zit.

Mijn tweede bezoek betreft een schrijnende woonsituatie waarvoor we een urgentie-aanvraag hebben lopen om voor ieder een eigen woonplek te bemachtigen. Na de afwijzing hebben we bezwaar ingediend en zijn we naar een hoorzitting geweest. De uitslag is er nog niet en als we bellen wordt er gezegd dat het College pas in mei bekend maakt of er gehoor gegeven wordt aan het bezwaar.

De derde afspraak worstelt met een dwangbevel van de belastingdienst vanuit Hoorn. Hij heeft al een brief gestuurd na de eerste herinnering maar hier heeft hij geen reactie op gehad. Een brief later vanuit Heerlen is het bedrag al fiks verhoogd en met het dwangbevel vanuit Amsterdam is het oorspronkelijke bedrag bijna verdubbeld. We proberen telefonisch contact te krijgen met de belastingdienst. Het is te druk, probeert u het op een later tijdstip nog eens. Via internet kunnen we geen formulier invullen en kunnen we ook niemand bereiken.

Als ontmoeting vier meldt dat ze vandaag lekker in de tuin wil werken en liever niks wil doen achter de computer kan ik hier helemaal achter staan. Even je hoofd leeg maken en onkruid wieden, heerlijk.
Ik kan er weer helemaal tegen als ik bij mijn laatste afspraak van vandaag kom. Je wilt alle papieren anders indelen in de mappen en je wilt het op jouw eigen manier? En zonder tabbladen vind je handiger? Natuurlijk, gaan we doen!