Alles is anders

#thuiskunstelen

Telefonische consulten of via beeldbellen (via de AVG-veilige omgeving van Therapieland) in plaats van de gebruikelijke gesprekken bij mensen thuis of in de huisartsenpraktijk.

Niet iedereen zit op een telefoontje te wachten:
'Ik wil nu niet over mezelf nadenken, ik heb wel wat anders aan mijn hoofd. Hoe houd ik de zaak gaande in deze dagen?'

Anderen vinden het wel prettig om te praten en hun verhaal kwijt te kunnen:
'Ik wil wel re-integreren en ik mag eerst wel meedraaien met een collega, maar ja ik mag maar 2 uurtjes werken. En wat is dan de volgende stap, wanneer mag ik dan wel een hele dienst draaien en wanneer ga ik dat weer gewoon zelf doen...'. Als ik zeg dat de re-integratie gezien de Corona-uitbraak waarschijnlijk nog wel even uitgesteld zal worden is het even stil. 'Oja...ik kan er nu niet eens naar toe...tenminste beter van niet. En nee, ik weet nu immers helemaal niet hoe het verder zal gaan. Leven in het hier en nu... hier hebben we het al vaker over gehad geloof ik. En nu is dat wel heel erg aan de orde...'

'Ja, ik ben blij dat je belt.. ik merk gewoon dat ik terugval, ik voel me somber en ik heb geen rust in mijn hoofd. En mijn partner heeft onlangs ontslag genomen om voor zichzelf te beginnen. Iedereen zei dat het een goed idee was...en nu zitten we er mooi mee....Maar weet je, het is wel goed om even samen thuis te zijn en ons op het gezin te richten. Geld is het probleem niet...ik weet zeker dat we er wel weer uit komen.

'Nu alles wat rustiger is buiten kom ik ook meer tot rust. Ik heb zelfs beter geslapen vannacht...'

'Eerlijk gezegd ben ik nu niet zo met mezelf en mijn eigen problemen bezig. Ik maak me erge zorgen om mijn ouders. Die zijn boven de 80, en mijn moeder heeft zoiets van: 'Ik ga gewoon boodschappen doen hoor, ik heb wel vaker een griepje gehad in mijn leven...'

..Hoe moeilijk de situatie ook voor iedereen is, ik merk toch ook een zekere berusting. Mensen komen aan zichzelf toe, aan lezen, aan het luisteren naar muziek, aan lang vergeten hobby's. En met de thuiswerkende huisgenoten en kinderen die niet naar school kunnen,  kun je elkaar niet meer ontlopen. De haast, het moeten...het lijkt allemaal in die zin wat rustiger te worden...

Tot Corona dichtbij komt...ze dichtbij dat het een gezicht krijgt...dat je vreest voor het leven van die ene... Tot je de oudere die haar partner niet meer kan opzoeken in het verzorgingshuis ziet wegkwijnen...
die oudere die helemaal niemand meer ziet omdat ze zelf zo kwetsbaar is dat iedereen afstand moet houden...

Is het nog maar zo kort geleden dat we nog onbevangen met een groep van een man of vijftig stonden te zingen in dat hele kleine lokaaltje, dat we naast elkaar op de loopband stonden in de sportschool... dat we elkaar stonden te verdringen om een plekje te bemachtigen in de trein...dat we elkaar handen gaven en knuffelden gewoon omdat het kon?

Videootje maken met je telefoon

'

Tijdens deze barre tijden,

wat is er leuker dan elkaar toch live te zien?

(Ik vond het zo leuk en creatief; ik heb toestemming om dit hier te delen!) 

In Memoriam

2014 persbericht oprichting autisme - café Hoorn
Heleen, Alwin, Erik

Op 13 maart 2020 is Erik Harperink,

initiatiefnemer van het autisme-café Hoorn,

 overleden.

Eind 2018 werd Erik getroffen door een herseninfarct. Na een lang, onzeker traject dat voerde langs de IC in Hoorn, het ziekenhuis in Groningen en revalidatiecentrum Heliomare in Wijk aan Zee, kwam Erik terecht in Novawhere in Purmerend, waar de revalidatie ook niet lukte en het bestaan voor Erik uitzichtloos werd. Ondanks de liefdevolle verzorging van het personeel had Erik geen levensvreugde meer. Bij een recente koortsaanval die gepaard ging met een lage bloeddruk, gaf Erik de strijd op en is hij rustig en vreedzaam heengegaan. Dinsdagmiddag 17 maart 2020 hebben we afscheid genomen van Erik.. Mede door de omstandigheden in verband met het corona-virus was het afscheid helemaal in de lijn van Erik: een select gezelschap, mooie muziek en woorden, geen aanrakingen. Maar dat er ook geen koffie en gebak was, dat zou hij helemaal niet leuk gevonden hebben. Met het wegvallen van Erik hebben we zeer kleurrijk mens verloren waar we nog heel vaak aan zullen terugdenken.

Succeservaring

'Hey goede morgen Heleen. Het is een beetje vroeg. Maar het is het waard. Alle doelstellingen die we (ik) voor dit jaar hadden opgesteld, die zijn allemaal binnen, de deadline gehaald,. En vooral de grootste klus, de welbekende woonkamer, is nu helemaal klaar. De verf zit eindelijk op de muren!!! Ik kan in 2020 zeggen dat 2019 een goed jaar is geweest.En dat ik tot 1 januari vakantie heb!'

Herkenning, erkenning, ontmoeting en verbinding

verbinding

Vanmorgen hebben we weer een bijeenkomst gehad van onze Contactgroep NAH WF.

Ook nu weer waren er naast een elftal vaste bezoekers drie nieuwe deelnemers.

Mensen die op zoek zijn naar lotgenoten en hopelijk binnen onze groep zoeken wat ze vinden.

herkenning

De groep biedt onderlinge herkenning.

Vaak herken je iets wat je zelf voelt en ervaart als een ander iets vertelt over zijn of haar ervaringen.

erkenning

Maar ook erkenning. 

Erkenning van de gevolgen die een ieder ondervindt van zijn of haar NAH.
(NAH =Niet Aangeboren Hersenletsel).

ontmoeting

Verder is elke bijeenkomst steeds weer een ontmoeting. 

Een ontmoeting met elkaar en met nieuwe mensen die onze groep bezoeken.

verbinding

En dan ontstaat er verbinding. 

Verbinding met elkaar tijdens de bijeenkomsten. 

Het kan ook zo zijn dat de verbinding verder gaat, 

dat er vriendschappen ontstaan en dat je elkaar tussen de bijeenkomsten door ontmoet. 

Herstel

Trots op mijn coachee
die haar eigen weg naar 'herstel'
beschrijft.

Herstel tussen aanhalingstekens,
van autisme herstel je immers niet..

Maar je kunt er wel mee leren omgaan.

En dat is levenskunst:

omgaan met autisme,
met NAH,
met de stoornis,
 en/of beperking,
en/ of ziekte,

omgaan met de tegenslag
die er is in het leven. 

Nieuw evenwicht

Van vijf naar drie dagen voor CoachingNHN. Voor de overige twee dagen heb ik een vaste baan aangenomen.Vanwaar deze stap:

De zorgorganisatie waar CoachingNHN als onderaannemer verbonden is heeft straks (per januari 2020) weer te maken met nieuwe regelingen vanuit de Wet Maatschappelijke Ondersteuning. Er is zelfs sprake van dat ze zich laat opslokken door een grotere (?) zusterorganisatie. CoachingNHN zou teveel uren hebben bij de zorgorganisatie en werd gevraagd de cliënten ergens anders onder te brengen.Dit is al drie keer eerder gebeurd en steeds kreeg CoachingNHN te maken met nieuwe regels. Dit werkt niet prettig en kost steeds opnieuw veel tijd die niet direct ten goede komt aan de cliënt.
Nieuwe trajecten biedt CoachingNHN dan ook alleen nog op basis van Persoonsgebonden Budget (PGB). Dit betekent dat de cliënt rechtstreeks voor mij kiest, en er geen zorgorganisatie meer tussen zit.

Op de donderdag en vrijdag werk ik sinds begin juli als praktijkondersteuner van de huisarts op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg (POH-GGZ) Het is een laagdrempelige vorm van hulpverlening waar mensen via hun huisarts terecht kunnen met psychische klachten.

De combinatie van de thuisbegeleiding vanuit CoachingNHN naast de nieuwe functie als POH GGZ ervaar ik als zeer evenwichtig. Ik ben erg blij met deze nieuwe indeling van de week.  Iedere dag kent haar eigen programma en geeft me op de een of andere manier energie.