Eerlijk en direct

Ondanks de datum, vrijdag 5 december, was het gisteren drukker dan ooit in het autisme-café Hoorn. We waren met zijn veertienen. Om enkele nieuwelingen op hun gemak te stellen hield ik de conversatie gaande.
Een van de deelnemers, hij was er voor de tweede keer, zei tegen me: 'Jij hebt zeker geen ASS (autime spectrum stoornis)?'
En toen ik dit bevestigde: 'Dat dacht ik al...als wij praten gaat het ergens over...'
Eerlijk en direct, ik houd daarvan!

De rest van de middag ontstonden er door de grote opkomst kleine groepjes en er werd geanimeerd gepraat. Aan het eind van de bijeenkomst had ik nog even contact met de meneer van de (terechte) opmerking.
Hij zei: 'Ik vind het toch fijn dat je er bij bent. Je hebt je verdiept in autisme en je bent echt geïnteresseerd in ons.'
Heel blij en tevreden fietste ik naar huis.

Eén punt Hoorn

Per 1 januari 2015 geeft het rijk de gemeenten 

de verantwoordelijkheid om voor haar burgers zaken als 

-zorg en ondersteuning op het gebied van werk en inkomen, 

-welzijn 

en 

-opvoeding en jeugdzorg 

zelf te regelen.

Ken je die reclame: Nederland gaat veranderen en de zorg verandert mee.
Het wordt alleen maar beter, alle zorg wordt op maat geregeld. Tenminste zo lijkt het als je deze reclame hoort en ziet. Er zijn 'keukentafelgesprekken' waarbij er goed naar je geluisterd wordt, en waarbij je samen op zoek gaat naar passende oplossingen voor je problemen. Je hoeft niet ver te reizen, de gesprekken vinden binnen de eigen gemeente plaats.

De gemeente waarin ik woon, de gemeente Hoorn, is zeer actief aan de gang gegaan om de nieuwe regelingen, die ze per januari zelf moeten uitvoeren, een plek te geven. Hoorn heeft 1.Hoorn opgericht. EénpuntHoorn is een aanspreekpunt waar je terecht kan met je vragen. Hoorn is in drie wijken opgedeeld: 1. Grote Waal/ Centrum, 2. Risdam en 3. Kersenboogerd. (Waar zou de Bangert-Oosterpolder onder vallen, vraag ik me nu zomaar af. En waar de punten gehuisvest zijn/ worden heb ik ook nog niet kunnen ontdekken, maar verder is het me duidelijk.)

De flyers, banners, de website en de mensen zijn er al, dus we kunnen terecht bij 1.Hoorn.

Schroom niet je vragen te stellen, dit kan nu al via het email-adres: info@1punthoorn.nl . 

Mijn werkgebied is Noord-Holland-Noord .

Ik ga eens bij andere gemeenten kijken of men daar ook al zo ver is.

(wordt vervolgd)

Hier en nu

Hij ligt in bed als ik binnenkom:
Ik ga uw eten klaarmaken, komt u zo naar de keuken.
Ja hoor roep me maar als het klaar is.
Maar u moet wel even met me meelopen, want ik weet niet waar de keuken is.
Hij zit tegenover me aan tafel.
Elke hap wordt zorgvuldig voorbereid en langzaam in zijn mond geschoven.
Hij geniet zichtbaar.

We drinken thee in de voorkamer.
Ik weet niet hoe oud ik ben. Wilt u het voor me uitrekenen.
Nee, de kinderen zijn er niet. Ze komen wel eens hoor, af en toe.
Ja, ik heb ook kleinkinderen. Die komen ook wel eens.

Het is een mooie dag.
Wat gezellig dat u er bent.
Nee hoor, ik vind u helemaal niet te druk.
Staat dat in het boek?
Nou dan staat achterin dat u best wat drukker mag zijn.

Wat een mooie bloemen staan hier.
Heb ik die gekregen?
Nou dan mag u ze van me hebben.
Ze zijn nu van mij dus ik mag ze aan u geven.
Komt u over twee weken weer.
Dat vind ik fijn,
ik vind het fijn dat u er bent.


Nee, de bloemen blijven staan waar ze staan. Vergeten.
En als ik wegrijd ben ik waarschijnlijk ook vergeten.
Maar we hadden een goede tijd samen,
ik hoop dat dat gevoel bij hem blijft.
Het volkomen leven in het hier en nu.
Dat is wat me zo aantrekt in mensen met een dementie.

Maan en missie

Gisteravond hebben we weer een eerste start gemaakt met de intervisiegroep. Wat leuk om elkaar weer te zien, en wat is er dan weer veel gebeurd in een paar maanden. We zijn allemaal ZZP'er en allemaal coaches. Een ieder op haar/zijn eigen terrein. In de afgelopen tijd heb ik verschillende cliënten erbij gekregen. Mijn collega's stelden de vraag of ik me nog wel met mijn core business bezig houd. Mijn oorspronkelijke doelgroepen zijn tenslotte mensen met Niet Aangeboren Hersenletsel en mensen met een stoornis in het spectrum van autisme. En terwijl ik buiten die prachtige maan zag opkomen, zo mooi is hij maar eens in de zoveel jaar hoorde ik later, kwam ik tot de volgende conclusie:
de nieuwe mensen die ik ontmoet heb in de maanden juli en augustus hebben geen NAH of Autisme. Maar het zijn wel mensen die ik kan helpen om de kwaliteit van hun leven te vergroten. En dat is mijn missie: ik wil samen met mijn coachees op zoek naar de beste wegen om de regie over het eigen leven zo goed mogelijk te voeren en zoveel mogelijk levensvreugde te ervaren. Ik wil de ander helpen zichzelf te helpen, de eigen verantwoordelijkheden te nemen, de eigenwaarde te vergroten en daarmee het levensgeluk.

Onverdeelde aandacht

 

 

Eens per maand heb ik de eer om een uitstapje te maken met een jongeman van 26 jaar met een verstandelijke beperking.  We praten over  de afgelopen tijd en waaraan hij wil werken in de komende tijd.  We rijden rond in de omgeving en af en toe bezoeken we een lokaal evenement.  Zo ook vandaag.  In een enorm tempo loopt hij voor me uit op de markt. Af en toe blijft hij even staan om uitgestalde waar te bekijken en iets met mij te delen. We komen een  vrouw tegen die ik ken van een gymnastiekclubje van enkele jaren geleden. Het viel me indertijd vaak op dat mensen het vermeden om naast haar te zitten of alleen met haar over te blijven na de les. Mevrouw praat altijd, ongeacht of er geluisterd wordt of niet. Dit doet ze dus nog steeds, zo ook vandaag: mevrouw begint een heel verhaal.  Op een gegeven moment vraagt mijn coachee:  'Ze gaat toch niet mee in de auto hè.' Ik stel hem gerust. De vrouw praat door. Dan heeft hij er genoeg van. Hij staat stil, kijkt haar aan en zegt:  'Heleen is mijn coach, tot ziens…'
We lopen door, de vrouw verbouwereerd achterlatend.  Misschien is het haar nog nooit zo direct gezegd... ik hoop dat ze er iets van geleerd heeft vandaag.  Ik in ieder geval wel!

Ochtendlicht

Ochtendlicht  

uit 

De kracht van weerloze liefde   

van 

Marinus van den Berg

Je kunt het soms niet meer geloven

dat er een betere tijd komen zal.

Alles kan je duister

voor de ogen zijn.

De grond zakt je

onder de voeten weg.

Je voelt je wegglijden

in de nacht.

Je kunt het soms niet meer geloven

dat er ook andere mensen zijn.

Mensen die oprecht zijn,

mensen die je geen geweld aandoen.

Mensen die je niet willen misbruiken.

Je kunt het soms niet meer geloven

dat je op een dag

weer zult lachen en zingen,

dat je weer zult ervaren

 dat je leven de moeite waard is.

Je kunt het soms niet meer geloven,

totdat je op weg gaat,

wegbreekt uit het isolement,

aarzelend en met

knikkende knieën aanklopt

om gehoor.

Je kunt het soms niet meer geloven, 

totdat je stapje voor stapje

je kwetsbaarheid deelt

en geloof ontvangt.

Het geloof van iemand die luistert,

die zich laat raken

door jouw verhaal,

die jouw pijn probeert te verstaan.

Je kunt het soms niet meer geloven,

totdat je handen de wonden mogen

aanraken, 

totdat je ogen de kwetsbaarheid mogen zien.

Je onderweg gaan

kan het begin worden

van een nieuwe tijd.

Je wordt opnieuw geboren

uit nacht en duisternis

en knipperend met

je bezeerde ogen,

rood van verdriet,

kijk je in het nieuwe ochtendlicht.

Er begint een nieuwe dag.

Diensten en producten

Jouw succes is mijn succes

Worstelend met de teksten voor de website kom ik al gauw op het volgende: wat is het verschil tussen diensten en producten.  Op veel websites zie je de klantvragen staan. Slim natuurlijk, want mensen zoeken op hun klantvraag en dan willen ze het antwoord vinden. Als je klantvraag is: ik wil een schoon bed, dan zoek je naar iemand die jou de dienst levert: het verschonen van jouw bed, het resultaat mag er zijn: een schoon bed en jij bent een tevreden klant. En dat is dan het product.

Citaat: 'Het grote verschil tussen een product en een dienst is dat te leveren inspanning voor de productie van de dienst wel onderdeel is van een dienst, maar dat een product alleen het resultaat is exclusief de te leveren inspanning voor de realisatie van het product.' Snap jij het nog? 

Als coach/ counselor lever je diensten die niet tastbaar zijn en vaak pas na langere tijd merkbaar resultaat opleveren. 

Mijn diensten lever ik met de bedoeling de kwaliteit van het leven van mijn cliënten te verhogen. En daartoe moeten we ons allebei inspannen. Het is soms hard werken, zowel voor de cliënt als voor mij, maar het is de moeite waard als je ziet hoe het zelfvertrouwen toeneemt, de levensvreugde groter wordt en hoe de ander steeds meer zichzelf wordt en... dat hij of zij daar blij mee is.

Mijn slogan is dan ook: jouw succes is mijn succes, en mijn succes is jouw succes. En nu moet ik dit nog goed verwoorden voor de website...