donderdag 14 mei 2020

Dobdobdob






 
Dinsdag 12 mei: De dag van de zorg. 

Via de huisarts en de GGD heb ik een corona-zorgtest aangevraagd. Ik vond dit nodig omdat ik me al vanaf woensdag vorige week niet echt fit voelde, keelpijn had en koorts.Dinsdag 12 mei mag ik naar de teststraat in Alkmaar komen. Woensdag 13 mei krijg ik per mail de uitslag: negatief, ik heb dus geen corona.

Geeft me rust, ik heb de paar cliënten die ik nog wekelijks live zie af moeten bellen de afgelopen twee dagen, nu kan ik de afspraken weer gewoon in plannen.

Op de dokterspraktijk waar ik werk als POH GGZ mogen we per volgende week gelukkig ook weer mensen ontvangen op de locatie.Langzaam starten we allemaal weer op.... naar het nieuwe normaal. Het functioneert allemaal wel, het beeldbellen en per telefoon, maar ik merk nu dat we er allemaal weer aan toe zijn om elkaar weer gewoon te ontmoeten.

Vandaag kreeg ik per app foto's van feesten op Terschelling. Zo gezellig, dicht bij elkaar, in - en over elkaar heen...niks is te gek. Ondenkbaar nu...Een soort heimwee komt dan over je heen... En dan heb ik niks te klagen. Ik ben tenslotte niet alleen hier in huis.

Maar hoe is het met jou? Jij, die alleen bent, je boodschappen doet als het nog heel rustig is in de winkels en je daarna weer opsluit in je huis... Omdat je kwetsbaar bent, medicijnen gebruikt, longproblemen hebt...of omdat je gewoon bang bent voor dit onvoorspelbare virus..En met jou, je voelde je al alleen en eigenlijk verandert er niks, maar toch... je grijpt misschien iets vaker naar de drank omdat je verder toch nergens verwacht wordt...of je blowt meer dan anders omdat er minder afleiding is nu..

Voor iedereen... je mag best even zeuren, jezelf zielig vinden, en uitspreken dat je alles zo saai vindt en dat je iedereen, je familie, je klasgenoten,  je collega's, je vrienden, de mensen van  je werk, van je dagbesteding, zo vreselijk mist, maar we moeten volhouden, we moeten door.. Het wordt weer beter, daar ga ik van uit...

Dobdobdob, zei mijn moeder dan...doen ons best.
..


woensdag 15 april 2020

Alles is anders

#thuiskunstelen


Telefonische consulten of via beeldbellen (via de AVG-veilige omgeving van Therapieland) in plaats van de gebruikelijke gesprekken bij mensen thuis of in de huisartsenpraktijk.

Niet iedereen zit op een telefoontje te wachten:
'Ik wil nu niet over mezelf nadenken, ik heb wel wat anders aan mijn hoofd. Hoe houd ik de zaak gaande in deze dagen?'

Anderen vinden het wel prettig om te praten en hun verhaal kwijt te kunnen:
'Ik wil wel re-integreren en ik mag eerst wel meedraaien met een collega, maar ja ik mag maar 2 uurtjes werken. En wat is dan de volgende stap, wanneer mag ik dan wel een hele dienst draaien en wanneer ga ik dat weer gewoon zelf doen...'. Als ik zeg dat de re-integratie gezien de Corona-uitbraak waarschijnlijk nog wel even uitgesteld zal worden is het even stil. 'Oja...ik kan er nu niet eens naar toe...tenminste beter van niet. En nee, ik weet nu immers helemaal niet hoe het verder zal gaan. Leven in het hier en nu... hier hebben we het al vaker over gehad geloof ik. En nu is dat wel heel erg aan de orde...'

'Ja, ik ben blij dat je belt.. ik merk gewoon dat ik terugval, ik voel me somber en ik heb geen rust in mijn hoofd. En mijn partner heeft onlangs ontslag genomen om voor zichzelf te beginnen. Iedereen zei dat het een goed idee was...en nu zitten we er mooi mee....Maar weet je, het is wel goed om even samen thuis te zijn en ons op het gezin te richten. Geld is het probleem niet...ik weet zeker dat we er wel weer uit komen.

'Nu alles wat rustiger is buiten kom ik ook meer tot rust. Ik heb zelfs beter geslapen vannacht...'

'Eerlijk gezegd ben ik nu niet zo met mezelf en mijn eigen problemen bezig. Ik maak me erge zorgen om mijn ouders. Die zijn boven de 80, en mijn moeder heeft zoiets van: 'Ik ga gewoon boodschappen doen hoor, ik heb wel vaker een griepje gehad in mijn leven...'

..Hoe moeilijk de situatie ook voor iedereen is, ik merk toch ook een zekere berusting. Mensen komen aan zichzelf toe, aan lezen, aan het luisteren naar muziek, aan lang vergeten hobby's. En met de thuiswerkende huisgenoten en kinderen die niet naar school kunnen,  kun je elkaar niet meer ontlopen. De haast, het moeten...het lijkt allemaal in die zin wat rustiger te worden...

Tot Corona dichtbij komt...ze dichtbij dat het een gezicht krijgt...dat je vreest voor het leven van die ene... Tot je de oudere die haar partner niet meer kan opzoeken in het verzorgingshuis ziet wegkwijnen...
die oudere die helemaal niemand meer ziet omdat ze zelf zo kwetsbaar is dat iedereen afstand moet houden...

Is het nog maar zo kort geleden dat we nog onbevangen met een groep van een man of vijftig stonden te zingen in dat hele kleine lokaaltje, dat we naast elkaar op de loopband stonden in de sportschool... dat we elkaar stonden te verdringen om een plekje te bemachtigen in de trein...dat we elkaar handen gaven en knuffelden gewoon omdat het kon?


donderdag 26 maart 2020

Videootje maken met je telefoon



'

Tijdens deze barre tijden,
wat is er leuker dan elkaar toch live te zien?

(Ik vond het zo leuk en creatief; ik heb toestemming om dit hier te delen!) 

woensdag 18 maart 2020

In Memoriam

2014 persbericht oprichting autisme - café Hoorn
Heleen, Alwin, Erik


Op 13 maart 2020 is Erik Harperink,

initiatiefnemer van het autisme-café Hoorn,

 overleden.





Eind 2018 werd Erik getroffen door een herseninfarct. Na een lang, onzeker traject dat voerde langs de IC in Hoorn, het ziekenhuis in Groningen en revalidatiecentrum Heliomare in Wijk aan Zee, kwam Erik terecht in Novawhere in Purmerend, waar de revalidatie ook niet lukte en het bestaan voor Erik uitzichtloos werd. Ondanks de liefdevolle verzorging van het personeel had Erik geen levensvreugde meer. Bij een recente koortsaanval die gepaard ging met een lage bloeddruk, gaf Erik de strijd op en is hij rustig en vreedzaam heengegaan. Dinsdagmiddag 17 maart 2020 hebben we afscheid genomen van Erik.Mede door de omstandigheden in verband met het corona-virus was het afscheid helemaal in de lijn van Erik: een select gezelschap, mooie muziek en woorden, geen aanrakingen. Maar dat er ook geen koffie en gebak was, dat zou hij helemaal niet leuk gevonden hebben. Met het wegvallen van Erik hebben we zeer kleurrijk mens verloren waar we nog heel vaak aan zullen terugdenken.

zondag 15 december 2019

Succeservaring

'Hey goede morgen Heleen. Het is een beetje vroeg. Maar het is het waard. Alle doelstellingen die we (ik) voor dit jaar hadden opgesteld, die zijn allemaal binnen, de deadline gehaald,. En vooral de grootste klus, de welbekende woonkamer, is nu helemaal klaar. De verf zit eindelijk op de muren!!! Ik kan in 2020 zeggen dat 2019 een goed jaar is geweest.En dat ik tot 1 januari vakantie heb!'

zondag 3 november 2019

Herkenning, erkenning, ontmoeting en verbinding


verbinding

Vanmorgen hebben we weer een bijeenkomst gehad van onze Contactgroep NAH WF.
Ook nu weer waren er naast een elftal vaste bezoekers drie nieuwe deelnemers.
Mensen die op zoek zijn naar lotgenoten en hopelijk binnen onze groep zoeken wat ze vinden.

herkenning

De groep biedt onderlinge herkenning.
Vaak herken je iets wat je zelf voelt en ervaart als een ander iets vertelt over zijn of haar ervaringen.

erkenning

Maar ook erkenning. 
Erkenning van de gevolgen die een ieder ondervindt van zijn of haar NAH.
(NAH =Niet Aangeboren Hersenletsel).

ontmoeting

Verder is elke bijeenkomst steeds weer een ontmoeting. 
Een ontmoeting met elkaar en met nieuwe mensen die onze groep bezoeken.

verbinding

En dan ontstaat er verbinding. 
Verbinding met elkaar tijdens de bijeenkomsten. 
Het kan ook zo zijn dat de verbinding verder gaat, 
dat er vriendschappen ontstaan en dat je elkaar tussen de bijeenkomsten door ontmoet. 

maandag 7 oktober 2019

Herstel


Trots op mijn coachee
die haar eigen weg naar 'herstel'
beschrijft.

Herstel tussen aanhalingstekens,
van autisme herstel je immers niet..

Maar je kunt er wel mee leren omgaan.

En dat is levenskunst:

omgaan met autisme,
met NAH,
met de stoornis,
 en/of beperking,
en/ of ziekte,

omgaan met de tegenslag
die er is in het leven.